Firodendon's Flowerpot

วิกฤตการณ์ในชีวิตของข้าพเจ้า

วันหนึ่ง ขณะที่ข้าพเจ้าเรียนอยู่ชั้น ม.4
ข้าพเจ้าได้พับดาวกระจายที่ใหญ่ที่สุด เท่าที่ข้าพเจ้าเคยพับมา

มันมีอานุภาพในการทำลายล้างสูงมาก

ข้าพเจ้าได้มอบดาวกระจายนี้แก่สหายรักเพื่อไปสู้กับศัตรูตัวฉกาจ

ในการต่อสู้อันดุเดือดบนระเบียงชั้น 3
สหายของข้าพเจ้าได้ซัดดาวกระจายนี้ใส่ศัตรู
แต่ท่ามกลางความตกใจและประหลาดใจของข้าพเจ้าและสหายของข้าพเจ้า
ศัตรูผู้นั้นมันหลบได้!!

มันใช้กระบี่สายฟ้า*ปัดดาวกระจายของข้าพเจ้า กระเด็นไปตกบนหลังคาหอประชุม
ด้วยความเสียดาย ข้าพเจ้าจึงใช้วิชาตัวเบา โดดลงไปเก็บ
แต่ด้วยความรีบร้อน ข้าพเจ้าจึงลืมขับลมปราณจากปลายเท้าขึ้นสู่ท้องน้อย
เป็นผลให้น้ำหนักตัวข้าพเจ้าเพิ่มขึ้นถึง 3 เท่า!!

ข้าพเจ้าเหยียบทะลุกระเบื้องหลังคาตราช้างเหยียบเสาเข็ม
ดิ่งลงมาพื้นเบื้องล่างด้วยความเร็วเหนือแสง
ก่อนจะกระแทกกับพื้นเบื้องล่างจนกระเบื้องปูพื้นแหลกละเอียด
แผ่นดินยุบลงไปครึ่งเมตร วัดจากระดับน้ำทะเล

ยังความอับอายสู่โรงเรียนราชวินิต มัธยม และตระกูลนินจาของข้าพเจ้า

----------เอวัง----------

เอาล่ะ ใครที่อ่านเรียงความด้านบนจบแล้ว เรามีเรื่องที่อยากบอกอยู่ 2 ข้อ

1. เรายังไม่ได้บ้า (ยัง....)

2. เรียงความนี้ไม่ใช่ของเรา!!

(หัวเราะ) จริงๆแล้วเรียงความอันนี้เป็นของรุ่นพี่ที่โรงเรียนเก่าของเราคนนึง

เขาตกจากระเบียงชั้น 3 ทะลุหลังคาหอประชุมโรงเรียนที่อยู่ติดกับระเบียงนั้น ลงมากองกับพื้น.........แต่ไม่ตาย
แค่กระดูกกระเดี้ยวหักไปหลายส่วน ต้องเข้าโรงพยาบาลยาว
พอออกจากโรงพยายบาลมาเรียนวิชา งานบ้าน ก็เขียนเรียงความนี้ขึ้นมาล่ะค่ะ (หัวเราะ)

เรียงความนี้อาจารย์จะเอามาอ่านให้นักเรียนฟัง ทุกปี
เป็นตัวอย่างการเขียนเรียงความที่ดีเลิศประเสริฐศรีขนาดที่อาจารย์ยินดีบรรจงเขียนวงกลมงามๆลงไปให้ที่หัวกระดาษ (หัวเราะ)
สรุปคือได้ 0 น่ะแหล่ะ
อาจารย์แกเอามาให้ดูว่าอย่างงี้เนี้ย ใครอย่าสะเออะเขียนมาเชียว (หัวเราะ)

แต่เรียงความเรื่องนี้ถือเป็น หลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่สำคัญเชียวนา
ก็ ถ้าใครอยู่โรงเรียนนี้ ส่วนใหญ่จะเคยได้ยินเรื่องเกี่ยวกับพี่คนนี้ล่ะ
โดยมากก็จะเป็นอาจารย์ที่จะยกมาเวลาต้องการจะให้นักเรียนเห็นถึงความศักดิ์สิทธิ์ของสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในโรงเรียน
ประมาณว่า ตกตึก 3 ชั้นแล้วไม่ตายนี่ สิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครองนะเนี่ย

พี่คนนี้จึงกลายเป็นตำนานไปเลย....

ดังนั้น พอได้ฟังเรียงความอันนี้แล้วถึงได้รู้
อ้อ พี่แกตกตึกเพราะไอ้ดาวกระจายอานุภาพร้ายแรงนั่นสินะ
ร้ายแรงจริงๆเลย หึ หึ หึ

ป่านนี้พี่คนนั้นคงจบ มีงานทำไปแล้วมั้ง
เพราะตอนเราได้ฟังเรียงความนี้ อาจารย์บอกว่า หลังออกจากโรงพยาบาล พี่เขาหัวดีขึ้นทันตาเห็น ทั้งๆที่แต่ก่อนเอาแต่เล่น
จนเอนท์ติด ตอนนี้เรียนวิศวะอยู่

อ้อ เรียงความอันนี้เราพิมพ์จากเท่าที่จำได้นะ
เพราะงั้นมันอาจมีรายละเอียดบางอย่างที่หายๆไปน่ะ

แต่ อืม.......

ใครอยากหัวดีขึ้น ลองตกตึกดูสักครั้งไหมคะ(หัวเราะ)

*ปล. กระบี่สายฟ้า สันนิษฐานว่าเป็นรองเท้านักเรียนนันยาง