Firodendon's Flowerpot

องค์กรอาชญากรรมที่มีมาแต่ดั้งเดิมนั้น มีอยู่หลายกลุ่มที่มีมาตั้งแต่สมัยโบราณ(ในหนังสือเขาเขียนว่า โบราณ จริงๆ นะ XD) นอกจากมาเฟียอิตาลีแล้วก็ยังมีดังนี้ ^[1]

• อั้งยี่ เกิดจากกกลุ่มคนชาวจีนที่ต่อต้านการเมืองการปกครองของชาวแมนจูในสมัยราชวงศ์แมนจู ก่อนจะอพยพมาเมืองไทยในสมัยรัชกาลที่ 5 แล้วกลายสภาพเป็นกลุ่มคนที่ดำเนินการในทางมิชอบแทน
• ยากูซ่า (Yakuza) เป็นองค์กรที่มีมาแต่โบราณของประเทศญี่ปุ่น เกิดจากชนชั้นต่ำสุดในสมัยการปกครองโดยโชกุน แะได้ปรับตัวมาเป็นองค์กรอาชญากรรมในเวลาต่อมา
• ไทรแอดส์ (Triads) (ไม่รู้ทำไมอ่านทีไรนึกถึงอีตาจามาล สงสัยเพราะคำมันใกล้กัน = =') เป็นองค์กรที่มีมาแต่โบราณของจีน เริ่มจากการต่อต้านพวกแมนจูและเปลี่ยนแนวมาประกอบอาชญากรรมในปัจจุบัน (คล้ายอั้งยี่ แต่เป็นคนละองค์กรกัน แผ่นดินจีนมันใหญ่นี่เนอะ) 

กลุ่มองค์กรทั้ง 3 นี้เกิดขึ้นและตั้งอยู่ในทวีปเอเซีย กับมาเฟียที่อยู่ในยุโรปและอเมริกา ไม่มีความเกี่ยวข้องกันในประวัติศาสตร์ แต่ก็ยังคงมีการดำเนินการอยู่ในปัจจุบันทั้งหมด ที่สำคัญ เมื่อดูจากที่มา กลับล้วนแล้วแต่เกิดจากการรวมตัวกันของกลุ่มคนที่ไม่พอใจการเมืองการปกครองของตนทั้งสิ้น! (โอย เอนทรี่นี้ชักจะล่อแหลมXD)

องค์กรเหล่านี้ หลายองค์กรมีจุดเริ่มต้นจากความปรารถนาดีต่อชาติและแผ่นดิน มีการรวมกลุ่มกันเพื่อสร้างความเข้มแข็งให้กลุ่มตนเองซึ่งด้อยอำนาจในขณะนั้น การรวมกลุ่มที่มากขึ้นก่อให้เกิดพลังที่มากตาม (เน้นปริมาณ เพราะไม่มีไฟดับเครื่องชน) ในยุคแรกเริ่ม พลังมวลชนนั้นถูกนำมาใช้ประโยชน์สุขของประชาชนที่ตกทุกข์ได้ยาก และต่อต้านเจ้าหน้าที่ที่กดขี่ข่มเหงตน แน่นอนว่าพวกเขาเหล่านั้นไม่ได้เป็นองค์กรที่ถูกต้องในทางกฏหมาย เพราะถือว่าเป็นกฏหมายที่ตนไม่ยอมรับ (อ้ากกกก ยิ่งเขียนยิ่งอันตราย) แล้วท้ายที่สุด ทุกองค์กรก็กลายเป็นองค์กรอาชญากรรมที่ไม่หลงเหลือแล้วซึ่งปณิธานดั้งเดิม

อะไรที่ทำให้พวกเขาเปลี่ยนไป

อำนาจ เงินตรา ผลประโยชน์ นั้นอาจเป็นสิ่งที่ยั่วยวนให้พวกเขาถลำเข้าไปสู่ความมืดมิด แต่สิ่งที่มีส่วนสำคัญที่สุด น่าจะมาจากการที่องค์กรเหล่านี้ "เป็นสีเทา" กล่าวคือ ไม่ใช่องค์กรที่ถูกต้องมาตั้งแต่ต้น

เขาว่าหากทำผิดมาครั้งหนึ่ง ครั้งที่สองจะง่ายขึ้น
เมื่อองค์กรเหล่านี้ทำผิดในสายตากฏหมายมาตลอด จะทำผิดต่อไปจะเป็นไร

แล้วความผิดนั้นก็ขยายวงกว้าง จนกลืนกินทุกสิ่ง

ความผิดบางอย่าง จึงควรระวัง หากคิดว่านีคือความผิดครั้งแรกแล้วไม่เป็นไร ก็ต้องระวังไว้ให้ดี เพราะอาจมีครั้งต่อๆ ไปโดยใช้ข้ออ้างเดียวกันองค์กรต่างๆ ที่จัดตั้งขึ้นอย่างผิดกฏหมายก็เช่นกัน ไม่ควรที่จะอยู่นาน เมื่อสิ้นสุดภารกิจหากไม่สลายไป ยังยื้อให้คงอยู่นานเข้าก็จะเข้ารูปเดียวกับมาเฟียและองค์กรเหล่านี้ไปโดยปริยาย

เราศึกษาประวัติศาสตร์ ไม่ใช่เพื่อให้รู้ข้อมูลเพียงอย่างเดียว แต่สิ่งสำคัญคือ เรา "รู้" แล้วจะนำสิ่งที่ "รู้" ไปใช้หรือไม่ เราเห็นตัวอย่างจากการกระทำของมนุษย์มามากมายตลอดเวลาที่ผ่านมา เมื่อมีเหตุการณ์เดียวกันกลับมาให้เลือก ทำไมเราไม่ใช้ประโยชน์จากตัวอย่างเหล่านั้น ช่วยให้เราสามารถตัดสินใจได้ถูกต้องเล่า?(เหมือนเสพดราม่า จะให้ดี เสพแล้วได้บทเรียนไปปฏิบัติด้วย จึงจะเกิดประโยชน์ :P)

อย่าให้การเปลี่ยนแปลงที่น่าเศร้าเหมือนที่เกิดกับมาเฟีย เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำอีกเลย...

อา...เครียดไปรึเปล่าคะ เอนทรี่นี้ ขออภัยด้วย เจ้าของบลอครั่วไม่เก่ง (หัวเราะ) แถมติดนิสัย เพ้อเป็นพักๆ อีกตะหาก ใครไม่ชอบ อ่านไม่ไหว ก็ขออภัยด้วยจริงค่ะๆ

รายการอ้างอิง (เอนทรี่นี้ความเห็นส่วนตัวล้วนๆมีอ้างแค่ข้อมูลแต่ละแก๊งค์เองค่ะ เหอๆ)

[1] วันชัย รุจนวงศ์. 2548. ผ่าองค์กรอาชญากรรม: มะเร็งร้ายของสังคม. กรุงเทพฯ: มติชน.

[2] สังคีต จันทนะโพธิ. 2548. กว่าจะเป็นอั้งยี่กรุงสยาม. กรุงเทพฯ: ร่วมด้วยช่วยกัน.

[3] ทวีป วรดิลก. 2541. อาณาจักรยากูซ่า. กรุงเทพฯ: สุขภาพใจ.

ตอบ

 YokeK.N : แต่งแล้วมาให้อ่านบ้างนะคะ (หัวเราะ)

ChiiYo-tAn : สุดท้ายข้อมูลก็มาแค่นี้ ขอบคุณที่คอยอ่านนะคะ

滝川ク－ル องครักษ์บ้าๆแห่งแบนดิโครว์  : ของจริงมันยังไงก็ปล่อยไปเต๊อะ มาดูมาเฟียโมเอะดีกว่า ฮา~

[Joey]I'm the tutor home Reborn : จริงด้วยนะคะ แต่อย่างว่าล่ะค่ะ ถ้าวงการนี้มันเริ่มเน่าและเลวร้าย หากไม่มีคนดีๆ เข้ามาอยู่ วงการนี้คงแย่ไปเลย ไม่มีคนดีๆ มาคอยคานอำนาจ ประมาณว่า เอาน้ำดีไล่น้ำเสียไงคะ เพราะงั้น คุณป๊ะป๋าเลยต้องเสียสละลูกตนเอง (โอ...ซึ้ง << เริ่มเพ้อ)

Asakura Yuki  : หนูซือเลยตัดความยุ่งยากไปหลายหน (พระเอกของเรานี่ช่างมองทุกอย่างเป็นอนัตตา )

Pisaj-Elf คืนชีพ  : มีไหมไม่รู้สิคะ ชีวิตจริงมันโหดร้าย เราจึงต้องเสพการ์ตูน (หัวเราะ)