ถึงม้วยดิน...
posted on 13 Mar 2007 16:04 by firodendon in Strawberryจาก...
| ถึงม้วยดินสิ้นฟ้ามหาสมุทร | ไม่สิ้นสุดความรักสมัครสมาน |
| แม้อยู่ในใต้หล้าสุธาธาร | ขอพบพานพิศวาสไม่คลาดคลา |
| แม้เนื้อเย็นเป็นห้วงมหรรณพ | พี่ขอพบศรีสวัสดิ์เป็นมัจฉา |
| แม้เป็นบัวพี่เป็นภุมรา | เชยผกาโกสุมปทุมทอง |
| แม้เป็นถ้ำอำไพใคร่เป็นหงส์ | จะได้ลงสิงสู่เป็นครู่สอง |
| ขอติดตามทรามสงวนนวลละออง | เป็นคู่ครองพิศวาสทุกชาติไป |
สุนทรภู่
กลายมาเป็น...
| ถึงม้วยดินสิ้นฟ้ามหาสมุทร | ไม่สิ้นสุดความรักสมัครสมาน |
| ชาติหน้าเป็นเศรษฐีเที่ยวขอทาน | ซื้อรักหวานชื่นฟื้นชีวา |
| แม้เนื้อเย็นเป็นห้วงมหรรณพ | พี่ขอพบศรีสวัสดิ์เป็นมัจฉา |
| หญิงยิ่งกว่าพระเจ้าเฝ้าบูชา | ด้วยเงินตราสารพันเพชรทอง |
| แม้เป็นถ้ำอำไพใคร่เป็นหงส์ | จะได้ลงสิงสู่เป็นครู่สอง |
| ของ้อเช่าวิญญาณนวลละออง | ซื้อกายครองพิศวาสทุกชาติเอย |
แหะๆ ไม่รู้ใครแต่ง
บังเอิญไปขุดเจอมาตอนเคลียร์แฟ้ม+เอกสารเรียน
จำได้ว่าน่าจะเป็นของวิชาเอกไทยเนี่ยแหละ แต่นึกไม่ออกว่าวิชาอะไร
อาจารย์เอามาโชว์แล้วชอบเลยขอไว้
Tags: poem, thai2 Comments